Vâkıa Suresi - 41-56 . Ayet Tefsiri

Ayet


  • وَاَصْحَابُ الشِّمَالِۙ مَٓا اَصْحَابُ الشِّمَالِۜ
    ﴿٤١﴾
  • ف۪ي سَمُومٍ وَحَم۪يمٍۙ
    ﴿٤٢﴾
  • وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍۙ
    ﴿٤٣﴾
  • لَا بَارِدٍ وَلَا كَر۪يمٍ
    ﴿٤٤﴾
  • اِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذٰلِكَ مُتْرَف۪ينَۚ
    ﴿٤٥﴾
  • وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظ۪يمِۚ
    ﴿٤٦﴾
  • وَكَانُوا يَقُولُونَ اَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَاباً وَعِظَاماً ءَاِنَّا لَمَبْعُوثُونَۙ
    ﴿٤٧﴾
  • اَوَاٰبَٓاؤُ۬نَا الْاَوَّلُونَ
    ﴿٤٨﴾
  • قُلْ اِنَّ الْاَوَّل۪ينَ وَالْاٰخِر۪ينَۙ
    ﴿٤٩﴾
  • لَمَجْمُوعُونَ اِلٰى م۪يقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ
    ﴿٥٠﴾
  • ثُمَّ اِنَّكُمْ اَيُّهَا الضَّٓالُّونَ الْمُكَذِّبُونَۙ
    ﴿٥١﴾
  • لَاٰكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍۙ
    ﴿٥٢﴾
  • فَمَالِـؤُ۫نَ مِنْهَا الْبُطُونَۚ
    ﴿٥٣﴾
  • فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَم۪يمِۚ
    ﴿٥٤﴾
  • فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْه۪يمِۜ
    ﴿٥٥﴾
  • هٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدّ۪ينِۜ
    ﴿٥٦﴾

Meal (Kur'an Yolu)


﴾41﴿
Amel defteri solundan verilenler; ne bedbaht o solundan verilenler!
﴾42﴿
İçlerine işleyen bir ateş ve kaynar su içindedirler.
﴾43-44﴿
Serin ve rahatlatıcı olmayan, kapkara bir duman gölgesindedirler.
﴾45﴿
Çünkü daha önce onlar hazlarına tutsak olmuşlardı.
﴾46﴿
O büyük günah üzerinde ısrar ediyorlardı.
﴾47﴿
Şöyle diyorlardı: "Sahi biz, ölüp de toprak ve kemik yığını haline gelmişken yeniden mi diriltilecekmişiz?
﴾48﴿
Üstelik gelip geçmiş atalarımız da mı?"
﴾49﴿
De ki: "Hem öncekiler hem sonrakiler;
﴾50﴿
Bilinen bir günün belirlenmiş bir vaktinde mutlaka bir araya getirilecekler!"
﴾51﴿
Sonra siz ey yoldan sapmış inkârcılar!
﴾52﴿
Mutlaka zakkum ağacından yiyeceksiniz.
﴾53﴿
Karınlarınızı onunla dolduracaksınız.
﴾54﴿
Üstüne de o kaynar sudan içeceksiniz.
﴾55﴿
Hem de susamış develerin suya kanmaz içişleriyle.
﴾56﴿
İşte hesap gününde onların ağırlanması böyle olacak!

Tefsir (Kur'an Yolu)


Bu defa, âhireti inkâr ederek dünya hayatını boşa geçirenlerin acı âkıbeti ve içine düşecekleri vahim durumlar canlı bir anlatımla tasvir edilmektedir (cehennem hakkında bilgi için bk. Ömer Faruk HarmanBekir Topaloğlu, “Cehennem”, DİA, VII, 225-233). 45. âyetteki mütrefîn kelimesi –Kur’an’da aynı kökten gelen kelimelerin kullanımı da dikkate alınarak– genellikle “sahip olduğu imkânlardan ötürü, refah içinde şımaran insanlar” mânasında anlaşılmıştır. Bu bağlamda kelimeyi “Allah’a şirk koşanlar” veya “kibirlenenler” şeklinde yorumlayan müfessirler de vardır (Şevkânî, V, 178). Râzî’nin dikkate değer açıklamasından da (XXIX, 170-171) yararlanarak bu konuda şöyle bir değerlendirme yapılabilir: Amel defteri solundan verilecek cehennemlikler hep zenginlerden olmayacağına göre burada kötülenen şey, insanların nimetler içinde olması değildir; asıl eleştirilen tutum, müteakip âyette değinilen, günahta ve inkârcılıkta ısrar etmektir. Esasen yoksulluk ve zenginlik hem toplumsal şartlara hem de kişinin algılamasına göre izâfîlik taşır ve hemen bütün insanlar –sahip oldukları imkânlar çerçevesinde– nimetin asıl sahibini görmezden geliyorsa “mütref” olarak nitelenebilir. Dolayısıyla, burada eleştirilenler, âhiret endişesi taşımayan, ahlâkî değerlere sırt çevirerek gününü gün eden, böylece hazlarının tutsağı haline gelen ve ebedî kurtuluşları için ellerindeki en büyük fırsat olan ömürlerini hoyratça tüketenlerdir. 46. âyetin meâlinde hıns kelimesinin “günah” anlamı esas alınmıştır. Müfessirlerin çoğunluğuna göre burada, cehennemliklerin Lokman sûresinin 13. âyetinde en büyük günah olarak nitelenen şirk (Allah’a ortak koşma) üzerindeki inatçı tavırlarından söz edilmektedir. Bu kelimenin “yemini bozma” anlamından hareketle âyet, “Onlar o büyük yeminlerini bozmamakta ısrarcı davranıyorlardı” şeklinde de çevrilebilir; bu takdirde Nahl sûresinin 38. âyetinde belirtildiği üzere müşriklerin, “Allah’ın ölen birini diriltmeyeceğine dair en büyük yeminleri etmeleri”ne atıfta bulunulmuş olur (İbn Atıyye, V, 246; zakkum ağacı hakkında bilgi için bk. Sâffât 37/62-65).
Kaynak :
Vâkıa Suresi Ayet Listesi