\N
\N
\N
\N
112
قَالَ وَمَا عِلْمٖي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَۚ
اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبّٖي لَوْ تَشْعُرُونَۚ
وَمَٓا اَنَا۬ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنٖينَۚ
اِنْ اَنَا۬ اِلَّا نَذٖيرٌ مُبٖينٌؕ
قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ۬ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومٖينَؕ
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمٖي كَذَّبُونِۚ
فَافْتَحْ بَيْنٖي وَبَيْنَهُمْ فَتْحاً وَنَجِّنٖي وَمَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنٖينَ
فَاَنْجَيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِۚ
ثُمَّ اَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقٖينَؕ
اِنَّ فٖي ذٰلِكَ لَاٰيَةًؕ وَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنٖينَ
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزٖيزُ الرَّحٖيمُࣖ
Nûh dedi ki: “Onların vaktiyle ne yaptıklarını bilmem.
﴾112﴿
Onların hesabı ancak rabbime aittir. Düşünseydiniz bunu anlardınız!
﴾113﴿
Ben iman etmiş kimseleri kovacak değilim.
﴾114﴿
Ben sadece gerçekleri apaçık ortaya koyan bir uyarıcıyım.”
﴾115﴿
“Ey Nûh!” dediler, “Bu işten vazgeçmezsen, kesinlikle sen de taşlanacaksın!”
﴾116﴿
Nûh, “Rabbim!” dedi, “Kavmim beni yalancılıkla suçluyor.
﴾117﴿
Artık benimle onların arasındaki durumu sen hükmünle açıklığa kavuştur, beni ve beraberimdeki müminleri kurtar!”
﴾118﴿
Bunun üzerine biz onu ve beraberindekileri, o her şeyle dopdolu geminin içinde kurtardık.
﴾119﴿
Sonra geri kalanları da sulara gömdük.
﴾120﴿
Doğrusu anlayanlar için bu kıssada büyük bir ders vardır; ama çokları iman etmezler.
﴾121﴿
Şüphesiz rabbin, işte O, mutlak güçlüdür, engin merhamet sahibidir.
﴾122﴿
Nûh dedi ki: “Onların vaktiyle ne yaptıklarını bilmem.
Dipnot
\N
\N
123
كَذَّبَتْ عَادٌۨ الْمُرْسَلٖينَۚ
Âd kavmi de peygamberleri yalancılıkla suçladılar.
﴾123﴿
Hz. Nûh’tan sonra tarih sahnesine çıkmış olan Âd kavmi Yemen’de Uman ile Hadramut arasındaki bölgede yaşamış eski bir Arap toplumudur. Önceleri doğru yolda yürürlerken zamanla bunlar da Nûh kavmi gibi yoldan sapmış, putperest olmuşlardı. Kendilerine gönderilmiş olan peygamberi dinlemedikleri için helâk olup tarih sahnesinden silinmişlerdir.
Dipnot
Kur'an Yolu Tefsiri Cilt: 4 Sayfa: 163
\N
\N
\N
\N
124
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوهُمْ هُودٌ اَلَا تَتَّقُونَۚ
Kardeşleri Hûd onlara şöyle demişti: “Allah’a karşı gelmekten sakınmıyor musunuz?
﴾124﴿
Kardeşleri Hûd onlara şöyle demişti: “Allah’a karşı gelmekten sakınmıyor musunuz?
Dipnot
\N
\N
\N
\N
\N
125
اِنّٖي لَكُمْ رَسُولٌ اَمٖينٌۙ
Ben, size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.
﴾125﴿
Ben, size gönderilmiş güvenilir bir elçiyim.
Dipnot
\N
\N
\N
\N
\N
126
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطٖيعُونِۚ
Artık Allah’a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.
﴾126﴿
Artık Allah’a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin.
Dipnot
\N
\N
\N
\N
\N
127
وَمَٓا اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعَالَمٖينَؕ
Bunun için sizden bir karşılık beklemiyorum. Benim ecrimi vermek yalnız âlemlerin rabbine aittir.
﴾127﴿
Bunun için sizden bir karşılık beklemiyorum. Benim ecrimi vermek yalnız âlemlerin rabbine aittir.
Dipnot
\N
\N
128-135
اَتَبْنُونَ بِكُلِّ رٖيعٍ اٰيَةً تَعْبَثُونَۙ
وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِـعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَۚ
وَاِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارٖينَۚ
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطٖيعُونِۚ
وَاتَّقُوا الَّـذٖٓي اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَۚ
اَمَدَّكُمْ بِاَنْعَامٍ وَبَنٖينَۙ
وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍۚ
اِنّٖٓي اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظٖيمٍؕ
Siz boş şeylerle uğraşarak her yüksek yere bir anıt mı dikersiniz?
﴾128﴿
Temelli kalacağınızı umarak mı büyük konaklar yaparsınız?
﴾129﴿
Gücünüzü hep zalim zorbalar gibi mi kullanırsınız?
﴾130﴿
Artık Allah’tan korkun ve bana itaat edin.
﴾131﴿
Bildiğiniz şeyleri size veren, size sürüler, oğullar, bağlar, pınarlar ihsan eden Allah’a karşı gelmekten sakının.
﴾132-134﴿
Doğrusu sizin hakkınızda büyük bir günün azabından korkuyorum.”
﴾135﴿
“Yüksek yer” diye çevirdiğimiz rî‘ kelimesi “yol” mânasına da geldiği için 128. âyeti “Siz boş şeylerle uğraşarak her yol üstüne bir anıt mı dikersiniz?” şeklinde tercüme etmek mümkündür. Hz. Hûd, kavminin âhiret hayatını unutup tamamen dünya hayatı ve zevklerine yöneldiklerini, Allah’a ortak koşarak O’na ibadeti terkettiklerini görünce böyle bir uyarıda bulundu. Çünkü güçlü ve zengin olan kavmi daha önce din ve ahlâk kurallarına uygun olarak doğru yolda yürürken bilâhare güçlerine ve servetlerine güvenerek Allah’ı, peygamberi ve Allah’ın gönderdiği dini tanımaz duruma gelmişlerdi. Kur’an’ın verdiği bilgiye göre bunlar (Yemen’de İrem adında) bir şehir kurmuş, müreffeh bir şekilde yaşıyorlardı. Muhteşem sarayları, kaleleri, bağları, bahçeleri vardı (krş. Fecr 89/6-8). Tefsirlerde bildirildiğine göre bunlar, çöllerde yolcuların yollarını yitirmemeleri için yol kenarlarına, özellikle tepelere güvercin kaleleri, kuleler, âbideler ve alâmetler dikmişlerdi; su biriken yerlerde ise sarnıçlar yapılmıştı; kışın yağmur suları bu sarnıçlarda biriktirilir, yazın ihtiyaç anında kullanılırdı. Özellikle çölde susuz kalan yolcular bu sarnıçlardan yararlanırlardı. İşlek yollardan gelip geçenlerle oyalanıp eğlenmek için hâkim noktalara binalar yaptıkları da zikredilmiştir (İbn Âşûr, XIX, 165-168). Kısacası Âd kavmi güçlü ve müreffeh bir toplum haline gelmişti; yeryüzünde kendilerinden daha güçlü kimsenin bulunmadığı kanaatinde idiler (bk. Fussılet 41/15). 130. âyet onların gerçekten güçlü olduklarına işaret etmektedir.
Dipnot
Kur'an Yolu Tefsiri Cilt: 4 Sayfa: 163
\N
136-140
قَالُوا سَوَٓاءٌ عَلَيْنَٓا اَوَعَظْتَ اَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظٖينَۙ
Şöyle cevap verdiler: “Sen öğüt versen de vermesen de bizce birdir.”
﴾136﴿
Müşrikler Hûd aleyhisselâmın uyarılarına kulak vermediler; öğüt vermesiyle vermemesi arasında bir fark bulunmadığını kendisine ifade ettiler. Müfessirler 137. âyette “yol” anlamında tercüme ettiğimiz huluk kelimesindeki kıraat farkını da dikkate alarak âyetten kastedilenin ne olduğu hakkında farklı yorumlarda bulunmuşlardır: a) Şu yaptıklarımız veya sahip olduğumuz din, ilk atalarımızdan beri sürüp gelen bir gelenektir, bundan dolayı herhangi bir ceza görmeyiz. Sen bizi atalarımızın tapmış olduğu tanrılardan uzaklaştırmak istiyorsun, bunu kabul etmeyiz. b) Senin iddia ettiğin peygamberlik, getirdiğin şu din ve “İnsanlar öldükten sonra yeniden diriltilecek” şeklindeki iddian, geçmişlerin yalan ve uydurmalarıdır. c) Bizim hayatımız öncekilerin hayatı gibidir, yaşarız, ölürüz. Öncekiler nasıl öldüler bir daha dirilmedilerse biz de yaşayıp öleceğiz, bir daha dirilmeyeceğiz (krş. Taberî, XIX, 97-98; İbn Âşûr, XIX, 172-174; Âd kavmi hakkında bilgi için bk. A‘râf 7/65; Hûd 11/50).
Dipnot
\N