Kur'an ,Meal ve Tefsir Okuma Alanı. Seslendirmek istediğiniz ayetin üzerine çift tıklayınız.
Fecr Suresi
594
30 . Cüz

Meal 15

İnsan var ya, Rabbi kendisini imtihan edip de ikramda bulunduğunda ve bol nimet verdiğinde «Rabbim bana ikram etti» der. 15﴿

Meal 16

Onu imtihan edip rızkını daralttığında ise «Rabbim beni önemsemedi» der. 16﴿

Meal 17-20

Hayır! Doğrusu siz yetime ikram etmiyorsunuz, yoksulu yedirmeye birbirinizi teşvik etmiyorsunuz. Haram helâl demeden mirası yiyorsunuz. Malı aşırı biçimde seviyorsunuz. 17-20﴿

Meal 21-22

Ama yeryüzü parça parça döküldüğü, Rabbin(in emri) geldiği ve melekler saf saf dizildiği zaman (her şey ortaya çıkacaktır). 21-22﴿

Meal 23

O gün cehennem getirilir, insan yaptıklarını birer birer hatırlar. Fakat bu hatırlamanın ne faydası var! 23﴿

Meal 24

(İşte o zaman insan:) «Keşke bu hayatım için bir şeyler yapıp gönderseydim!» der. 24﴿

Meal 25

Artık o gün, Allah'ın edeceği azabı kimse edemez. 25﴿

Meal 26

O'nun vuracağı bağı kimse vuramaz. 26﴿

Meal 27-30

Ey huzura kavuşmuş insan! Sen O'ndan hoşnut, O da senden hoşnut olarak Rabbine dön. (Seçkin) kullarım arasına katıl ve cennetime gir! 27-30﴿

Beled Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 20 âyettir. Sûre, adını ilk âyetteki “el-Beled” kelimesindenalmıştır. Beled, şehir, belde demektir
Rahmân ve Rahîm olan Allah´ın adıyla

Meal 1-4

Bu beldeye -ki sen bu beldedesin-, babaya ve ondan meydana gelen çocuğa yemin ederim ki biz, insanı (yüzyüze geleceği nice) zorluklar içinde yarattık. 1-4﴿

Meal 5

İnsan, hiç kimsenin kendisine güç yetiremeyeceğini mi sanıyor? 5﴿

Meal 6

«Pek çok mal harcadım» diyor. 6﴿

Meal 7

Kimse onu görmedi mi sanıyor? 7﴿
الجزء ۳۰
٥۹٤
سُورَةُ الْفَجْرِ
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ رَبُّهُ فَاَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبّ۪ٓي اَكْرَمَنِۜ
١٥
وَاَمَّٓا اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبّ۪ٓي اَهَانَنِۚ
١٦
كَلَّا بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَت۪يمَۙ
١٧
وَلَا تَحَٓاضُّونَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْك۪ينِۙ
١٨
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ اَكْلاً لَماًّۙ
١٩
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُباًّ جَماًّۜ
٢٠
كَلَّٓا اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكاًّ دَكاًّۙ
٢١
وَجَٓاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفاًّ صَفاًّۚ
٢٢
وَج۪ٓيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰى لَهُ الذِّكْرٰىۜ
٢٣
يَقُولُ يَا لَيْتَن۪ي قَدَّمْتُ لِحَيَات۪يۚ
٢٤
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُٓ اَحَدٌۙ
٢٥
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُٓ اَحَدٌۜ
٢٦
يَٓا اَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُۗ
٢٧
اِرْجِع۪ٓي اِلٰى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةًۚ
٢٨
فَادْخُل۪ي ف۪ي عِبَاد۪يۙ
٢٩
وَادْخُل۪ي جَنَّت۪ي
٣٠
سُورَةُ الْبَلَدِ
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ
لَٓا اُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ
١
وَاَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِۙ
٢
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ
٣
لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ي كَبَدٍۜ
٤
اَيَحْسَبُ اَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ اَحَدٌۢ
٥
يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ
٦
اَيَحْسَبُ اَنْ لَمْ يَرَهُٓ اَحَدٌۜ
٧